عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

92

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

در حال مىبيند كه گناه مىكند ، امّا مىداند كه نيك خواهد شد ، او را از صالحان شمرد نه از مفسدان . موسى ( ع ) در غضب الواح توراة بر زمين زد ، با وى عتاب نكرد ، سليمان اسبان بىجرم را پى كرد با وى خطاب نكرد ، زيرا كه بكرد ظاهر ننگرست بسابقهء ازلى نگرست ، گاه بكاهى بگيرد ، گاه بكوهى عفو كند ، بكاهى بگيرد قدرت را ، بكوهى عفو كند رحمت را ، ما كه در ازل ترا دوستى اثبات كرديم ، خطّى بگرد تو بر كشيديم ، اگر معصوم بايستى ، معصوم آفريدمى ، چنان كه بايست آفريديم ، اعتماد كن بر دوستى كسى كه ترا جز معصوم دوست ندارد ، اگر ترا عصمت دادمى و از تو همه پاكى بودى جلال وحدانيّت را شريك بودى ، و من خداوند بىشريكم و بى انباز و بىنظير و بىنياز . هر كه را رقم دوستى كشيدم هر آينه كار وى بسازم ، و خصمان او را كفايت كنم . و هر كه بخصمى دوستى از دوستان ما بيرون آيد ، ما خصم اوئيم . من آذى لى وليّا فقد بارزنى بالمحاربة . ابليس را ديدى كه در حق تو يك سخن گفت ملعون ابد گشت ، نمرود با آن همه طول و عرض بينم پشه او را هلاك كرديم مكافات درد دل خليل را ، در عصر نوح يك جهان خلق را در آب بكشتيم مجازات درد دل نوح از آن جفاها كه ازيشان بوى رسيد . آرى هر كه مختار ما بود و محل اسرار ما بود ، و منبع انوار ما بود ، دل وى آراسته بيادگار ما بود ، اصلاح كار او كار ما بود .